Nakba-herdenking Amsterdam

Nakba-herdenking Amsterdam | alexandrina.

“The tragedy in Palestine is not just a local one; it is a tragedy for the world, because it is an injustice that is a menace to the world’s peace.” 
Arnold Toynbee

nakba_adam_18mei1

Wie gisteren een zonnige zondag opgaf om binnen te luisteren naar toespraken over het lot van de Palestijnen moest wel gemotiveerd zijn. In het Nelson Mandela Centrum in Amsterdam verkozen zo’n 75 mensen de politiek boven het strand. Het was een druk programma dat bijna vijf uur in beslag nam, met veel waardevolle informatie die vanuit verschillende gezichtspunten werd aangeboden. Maar alles draaide om de Nakba – de Palestijnse catastrofe van 1948.

BDS

Nicole Hollenberg ging in op het werk van docP (Diensten Onderzoek Centrum Palestina) en de BDS-beweging (boycot, sancties en desinvesteren).Twee voorbeelden.

De juweliersketen Siebel in Nederland werd onlangs overgenomen door de Israëlische miljardair Lev Leviev. Leviev is ook betrokken bij de bouw van illegale nederzettingen op Palestijns grondgebied en daarnaast bij de handel in bloeddiamanten in Angola.

Het beveiligingsbedrijf G4S levert allerlei diensten voor de instandhouding en uitbreiding van de infrastructuur van de bezetting. Het bedrijf is wereldwijd actief, ook in Nederland. Gelukkig verbreken steeds meer bedrijven het contract met deze handlangers van de bezetting.

Gezien de uitgekookte manier waarop Israël bedrijven in bezet gebied probeert te legitimeren en de samenwerking van die bedrijven met partners in Israël, is het standpunt van docP dan ook dat we ons niet moeten beperken tot de bezette gebieden. Het land Israël moet aangepakt worden, net als indertijd Zuid-Afrika, dat is de enige manier.

Een vluchteling

Er was een korte toespraak van Wissam Salman, een Palestijn die het vluchtelingenkamp Yarmouk in Syrië wist te ontvluchten en sinds korte tijd in Nederland verblijft. Ook al behoort hij tot de derde generatie vluchtelingen, zijn ervaringen hebben hem alleen maar gesterkt in het besef dat het recht op terugkeer van de Palestijnen een onvervreemdbaar recht is.

ODS

We konden even iets meebeleven uit Gaza dankzij een live verbinding met professor Haidar Eid. Hij sprak vanuit de Gazastrook over de gevolgen van de blokkade voor de bevolking. Vooral het gebrek aan honderden medicijnen leidt tot gruwelijke situaties wanneer doodzieke mensen niet geholpen kunnen worden, terwijl enkele kilometers verderop alle faciliteiten zijn voor de joden die hun huizen hebben gebouwd op de verwoeste Palestijnse dorpen van de mensen in de Gazastrook. Als academicus komt Eid regelmatig in het buitenland, dus hij heeft uitstekend vergelijkingsmateriaal. Hij is een voorstander van ODS (One Democratic State), waarbij alle inwoners van Palestina gelijke rechten moeten krijgen.

Nakba-ontkenning

De arts en begenadigd spreker Tariq Shadid hield een betoog over de Nakba-ontkenning die volgens hem de belangrijkste reden is dat men zo weinig begrijpt van de Palestijnse kant van de zaak. Ook onder de “nieuwe historici”, de Israëlische wetenschappers die de feiten van 1947/1948 voor een breed publiek toegankelijk hebben gemaakt, ziet hij mensen als Benny Morris die de Nakba niet ontkennen, doch beweren dat Israël veel te soft was: ze hadden het karwei moeten afmaken. Shadid is van mening dat alleen anti-zionisten recht van spreken hebben, het zionisme was en is nog steeds een heilloos project dat alleen tot meer ellende kan leiden.

Tegenover Morris staat een andere illustere historicus, Ilan Pappe. Pappe besefte – na een lange zionistische opvoeding en opleiding – dat de kern van wat we tegenwoordig in Israël zien gebeuren z’n wortels heeft in een ver verleden. Hij vertrok uiteindelijk uit Israël en is nu professor aan een universiteit in Engeland.

nakba_adam_18mei2

Een oproep van de Palestina-veteraan Paul Lamp, later op de middag, sloot goed aan bij het verhaal van Tariq Shadid. Lamp pleit voor de oprichting van een Nakba-centrum in Nederland, waar mensen uitgebreide achtergrondinformatie kunnen vinden over deze belangrijke periode in de geschiedenis van het Midden-Oosten, want niet alleen de Palestijnen werden slachtoffer van deze catastrofe.

Kolonialisme

Een andere vlotte spreker was Dyab Abou Jahjah uit België. Hij bracht de grotere kaders aan door te wijzen op het kolonialisme dat nog steeds leeft in de manier waarop men in het Westen naar bijvoorbeeld asielzoekers kijkt. En als Belg is hij goed op de hoogte van hoe men daar omgaat met het eigen gruwelijke verleden van Congo, waar koning Leopold II verantwoordelijk was voor vele miljoenen doden. Men wil het liever niet weten. Koning Leopold heeft legio standbeelden gekregen en vele straten zijn naar hem vernoemd. Congo was zijn privékolonie, waar hij kon doen en laten wat hij wilde. De analogie met hoe de zionisten in Palestina opereren ligt voor de hand.

Tot slot

De belangrijkste punten die gemaakt werden waren dat het zionisme een onhoudbaar project is indien we ons iets gelegen laten liggen aan mensenrechten en rechtvaardigheid, en daarnaast dat de Nakba nog steeds aan de gang is, het is niet een afgesloten hoofdstuk uit het verleden.

Dat ook binnen de PvdA de meningen verdeeld zijn bleek uit het feit dat Natasha Elfrink als ceremoniemeester optrad. Uit verschillende hoeken komt er kritiek op het laffe gedrag van Frans Timmermans die zijn baantje duidelijk belangrijker vindt dan mensenrechten, tenminste als het om het Midden-Oosten gaat. Terrorisme als iets wat typisch iets van moslims is, is een westerse constructie die door elk onderzoek onderuit wordt gehaald. Met Dyab Abou Jahjah over België, of Noam Chomsky over de Verenigde Staten, zien we dat kolonialisme of imperialisme steeds opnieuw geformuleerd worden om ze aan de westerse bevolking te kunnen slijten. Angst maakt gehoorzaam. Maar Afghanistan, Irak, Libië, Syrië en de Oekraïne zijn slechts de meest recente voorbeelden van een beleid dat macht boven moraal stelt. De 66 jaar sinds de Nakba maken Palestina tot de lakmoesproef voor politici en beleidsmakers.

Geen feest, maar toch…

Ondanks het zware onderwerp was de sfeer goed. Er was muziek, er waren heerlijke Palestijnse hapjes en er werden een paar items geveild, zodat er weer wat geld naar de oorlogsslachtoffers in de Gazastrook kan gaan. De bevlogenheid van de mensen om mee te werken aan een betere wereld is aanstekelijk, een middag als deze zou een veel groter publiek verdienen.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s