Nooit te oud om te leren | alexandrina

Nooit te oud om te leren | alexandrina.

https://i0.wp.com/www.alexandrina.nl/wp-content/uploads/2014/06/tzvia_thier.jpg

Enkele dagen geleden was er een demonstratie op het Union Square in New York tegen de al meer dan twee weken durende verwoestende campagne van het Israëlische leger in de Palestijnse gebieden. Er werden flyers uitgedeeld met de namen van gedode en zwaargewonde Palestijnen. Philip Weiss van de website Mondoweiss interviewde daar een van de organisatoren, mevrouw Tzvia Thier.

Mevrouw Thier is nu zeventig en groeide op in Israël. Zij behoorde tot het linkse kamp, maar toch duurde het tot 2008 voordat ze zich realiseerde in wat voor maatschappij ze leefde.

Mijn hele leven had ik nooit een buur, een kennis, een vriend die Palestijns was. Nooit. Tot 2008.

Toen pas, op 64-jarige leeftijd, ontmoette ze op een demonstratie in Jeruzalem Palestijnen. Voor het eerst praatte ze met hen en toen werden 64 jaar van agressieve indoctrinatie haar duidelijk. Vanaf de wieg was haar ingeprent dat Palestijnen gevaarlijke mensen zijn die je kwaad willen doen, dat die mensen anders zijn. Haar ervaring in Jeruzalem betekende daarom dat ze zich weer als een baby voelde, iemand die alles nog moest leren. Ze ging naar alle lezingen en bijeenkomsten, las alles wat ze tot op dat moment links had laten liggen en sloot zich aan bij Ta’ayush, een Joods-Arabische organisatie die zich inzet voor gelijke rechten voor iedereen door middel van geweldloze acties.

Ze vertrok uiteindelijk naar de Verenigde Staten, omdat ze niet meer kon leven in een zo onrechtvaardige samenleving. Daar probeert ze vooral Amerikaanse joden te bereiken met haar boodschap. Talloze joodse organisaties proberen daar de joodse gemeenschap op eenzelfde manier te beïnvloeden als het onderwijs en de regering dat in Israël doen. Er wordt loyaliteit verlangd, uitgedrukt in politieke en financiële steun. Mevrouw Thier probeert daar meer bewustzijn te kweken van de werkelijke situatie in Palestina, waar de meeste mensen gewoon geen weet van hebben. Alison Weir van de website If Americans Knew doet dat bijvoorbeeld al sinds jaar en dag, maar het is niet vaak dat je iemand ziet als Tzvia Thier die pas op vrij hoge leeftijd durft in te zien dat haar leven een leugen was.

Nu kan ze zich wel voor de kop slaan dat ze zich zo lang heeft laten bedotten. Ze noemt het zionisme “geniaal” in de manier waarop het mensen weet te manipuleren; ook intelligente mensen met een goede opleiding zijn niet immuun voor de strak geregisseerde propaganda of hasbara.

De zionisten gebruiken joden gewoon. Joden zijn zo naïef… Ze weten niet wat Israël is. Israël is een monster.

Het is belangrijk dat zij zich op de joodse gemeenschap in Amerika richt, naast iemand als Alison Weir die zich vooral richt op de Amerikaanse belastingbetaler die zo’n drie miljard dollar per jaar moet ophoesten in directe steun aan Israël, naast nog eens enorme bedragen die vaak via onduidelijk constructies aan Amerika’s 51ste staat worden besteed. Zo wordt het radarsysteem X-Band om inkomende projectielen te detecteren volledig door Amerikanen gerund, met Amerikaanse militairen en defensiespecialisten in Israël. Zonder twijfel een enorme kostenpost. En ook aan de Iron Dome, waarmee inkomende raketten onderschept moeten worden, heeft de Amerikaanse belastingbetaler nog eens honderden miljoenen bijgedragen. Dit systeem is zit nog in de ontwikkelfase, een van de redenen waarom Israël de Gazastrook blijft bestoken met invallen en bombardementen, want elke “raket” die daarvandaan komt helpt mee het systeem te perfectioneren. Gaza als testlab.

Hopelijk kan Tzvia Thier duidelijk maken dat je nooit te oud bent om te leren. Dat jongeren Israël massaal verlaten is geen geheim: de hasbara kan de informatiestroom niet volledig beheersen. En steeds meer mensen, bedrijven en landen sluiten zich aan bij een of meer van de uitgangspunten van de boycotbeweging BDS. Nu hebben Italië en Spanje ook duidelijk gemaakt dat zaken doen met bedrijven in de bezette gebieden consequenties kan hebben. De kleine, maar invloedrijke presbyteriaanse kerk in de V.S. heeft ook een daad gesteld. Zij zijn nog niet zover als mevrouw Thier, voor wie het duidelijk is dat het zionisme de bron van het kwaad is, maar juist die diversiteit aan initiatieven zal meer verschillende mensen doen nadenken over hun te positieve vooroordelen over Israël.

Wie wil weten waarom het activisme van mensen als Thier zo belangrijk is, moet even de speech lezen die de aftredende president Peres deze week gaf voor het Amerikaanse Congres. Deze oorlogsmisdadiger blijkt ook nog eens een meester-slijmer te zijn. Ik zou me als Amerikaan zeer ongemakkelijk voelen bij een dergelijke concentratie aan hypocrisie en het is moeilijk voorstelbaar dat Barack Obama, John Kerry of zelfs Martin Indyk het geslijm en de vredesprietpraat serieus kunnen nemen, gezien de door Israël ondermijnde onderhandelingen, het beledigen van Obama en Kerry en het meest recente offensief tegen de Palestijnse bevolking.

Daarnaast is de speech een bloemlezing van de meest gehoorde propagandaslogans: een einde maken aan de verzoening tussen Fatah en Hamas; Iran moet op de knieën gedwongen worden; alle landen die het Israël moeilijk kunnen maken worden uitsluitend bevolkt door terroristen; een oproep om door te gaan met de “oorlog tegen het globale terrorisme”, een van de meest lucratieve elementen van de Israëlische economie; volop aandacht voor de drie vermiste joodse kolonisten, maar geen woord over het onmenselijke lijden van de Palestijnen.

Van de joodse vluchtelingen die direct na de oorlog rechtsomkeert maakten toen ze beseften dat ze niet in een leeg land waren, doch in het nog maar net verlaten huis zaten van verdreven Palestijnen, tot Tzvia Thier voor wie het 64 jaar duurde om tot inkeer te komen, is er een ononderbroken lijn van individueel en organisatorisch verzet tegen een immorele, racistische beweging die zoveel ellende heeft veroorzaakt in de vorige en deze eeuw. Ik ben het eens met Jerry Haber die verzet & boycot ziet als een in wezen humanitaire actie, niet per se pro-Palestijns. Ik sluit dan ook graag af met een citaat uit zijn belangwekkende artikel The Case for a BDS Coalition:

Het doel van de BDS-beweging is om Israël te dwingen afspraken en wetten met betrekking tot mensenrechten te respecteren, in relatie tot elk segment van de Palestijnse samenleving. Ik durf te stellen dat de wereldwijde BDS-beweging niet eens een pro-Palestijnse beweging is, behalve in de zin dat de mensen wier fundamentele rechten worden geschonden toevallig Palestijnen zijn. Het is in essentie een mensenrechtenbeweging.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s